บล๊อกhaha55 ขององุ่น

สวัสดีจ้า~ เหมือนจะพ้นมรสุมกองงานมาได้แค่แป๊บเดียว ก็เลยแอบอัพเอนทรี่คุณองุ่นซะหน่อย..

ช่วงนี้ใครปะทะงานกีฬาสีก็ขอให้ฮึดสู้เพื่อสีกันนะ แต่พอดีคุณองุ่นชอบอยู่เบื้องหลังเลยขอทำสแตนด์เชียร์รุ่นน้องน่ารักๆกันซะ^^

อุ่ย..ชักนอกเรื่องแล้ว ขอกลับมาที่หัวข้อเอนทรี่นี้ พอดีคุณองุ่นว่างมากนึกสนุกขยันแต่งโคลงสี่สุภาพแด่ชาวรีบอร์นทุกท่านกัน...อะไรนะ?? ไม่รู้จักโคลงสี่สุภาพหรอ?? ไปเปิดท่านมหา กูเกิ้ล แล้วท่านจะพบคำตอบทุกอย่าง OKนะ

เหตุที่แต่งเป็นโคลงสี่สุภาพ...

1. ท้าทาย ใครมันจะบ้ากล้าแต่งเป็นโคลงสี่ฟระ เพราะงั้นก็เลยแต่งไง หลายคนอาจจะเคยเห็นกลอนรีบอร์นเป็นกลอนแปด..นั่นมันเบสิกไป ใครก็แต่งได้ง่ายๆ แต่ไม่ได้ว่านะ ทางนั้นเขาถนัดกลอนก็ดีแล้ว จะได้เจ๋งเป้งน่ายกย่องดีแท้

2. อนุรักษ์ภาษาไทย ถือว่าช่วยกันอีกแรง ถึงจะบ้าการ์ตูนญี่ปุ่นแต่เราก็ไม่ลืมการแต่งโคลงของไทย ลูกหลานจะได้ไม่ลืมเลือน

3. ประชด คุณองุ่นแค่อยากประชดอาจารย์ ที่แต่งกลอนแปดแล้วได้คะแนน 2 เต็ม 10 ทำเอาเครียดไปยาวเลย..อะไรฟร้า~ สัมผัสหลักคำตูออกจะเป๊ะ แค่อ่านแล้วมันแปลกไปนิดแค่นั้นเองT^T ในขณะที่แต่งกลอนให้เพื่อนอีกคน ดันได้ 5 เต็ม 10 อ่ะเฮ้ย! คนแต่งคนเดียวกันไหงคุณภาพการให้ต่างราวภูเขากับพื้นดินงี้เนี่ย

งั้นเพื่อไม่ให้เสียเวลา องุ่นขอลง 1 บทให้ชมนิดนึง...ไม่ต้องห่วงนะ สัมผัสบังคับเอกโทถูกต้อง100% แต่อ่านแล้วแปลกๆอย่าว่ากัน เช่น...

   แปดประพฤติชอบได้      ดั่งใจ จะทำ
สูญสิ่งที่มีไว้                     หมดฟื้น
ฮ่าหัวเราะออกไป              ห่างทุกข์
ก้าวต่อแม้สะอื้น                อย่าแพ้ใจตน

อืม..หลายคนอ่านแล้วสงสัย..มันมีอะไรเกี่ยวกับรีบอร์นมิทราบ อ่ะ..ให้สังเกตคำหน้าสุดของแต่ละบรรทัดแล้วจะรู้ว่ามันคือ...

...8059ครับท่าน...

เข้ามาให้รู้ไว้ซะว่า..คุณองุ่นคือ แต่งคู่นี้ก่อนด้วยความลำเอียงเห็นๆ

งั้นโคลงบทต่อไป นับจากนี้ ให้สังเกตคำหน้าสุดของแต่ละบรรทัด องุ่นจงใจแต่งเอง^^

   แปดเปื้อนด้วยชอบยิ้ม     สดใส
สูณสิ่งที่หมางใจ                จิตแจ้ง
ห้าสมัครเทิดไท้                 รุ่นที่ สิบท่าน
ก้าวอย่างไม่ขัดแย้ง            แจ่มได้ดั่งหวัง

อันนี้ชัดๆแบบบรรทัดที่3อ่านก็รู้คุณองุ่นหมายถึงใคร เหอๆ

โคลงต่อไป แต่งให้คู่หูคู่หลอน~

   หนึ่งคนเดียวเปลี่ยวเศร้า   ใจจิต
ร้อยรึพันความคิด                 จะสู้
หกล้มพลาดความผิด           ที่เกิด
เก้ารึสิบไม่รู้                        จะพ้นออกไป

มันก็คือ 169 นั่นแหละท่าน เสียดาย..น่าจะแต่งให้ฮา อย่าง"หนึ่งมาชเมโล่นิ้ง หล่อเลว ร้อยเล่ห์เทียบกับเหว ไม่ได้ หกเหินคิดจะเย้ว สับปะ- รดยาว ก้าวเล่าเรื่องหาไซร้ จบสิ้นเถิดตู"แบบนี้จะเวิร์กกว่า(เอ๊ะ กลายเป็นแต่งอีกบทเลยนี่หว่า แต่งสดด้วย)

โคลงบทต่อปายยยยย แต่งให้แต่บอสหัวหน้าห้องของคุณองุ่น..

   หนึ่งเดียวที่ไม่รู้                ตัวตน
แปดเปื้อนชวนสับสน           จิตแท้
สองหรือคู่บุคคล                 ไม่อยากจะมี
เจ็บ(ด)ที่ไม่ยอมแก้              หากต้องจากลา

1827 นั่นน่ะเอง..บอสอ่านปุ๊บแทบจะกรี๊ดสลบ เออจริงสิ แต่งให้ฮาแบบข้างบนดีกว่า เหอๆๆ(อุ่ย..รังสีอำมหิตบอสมาแต่ไกล)

บางคนสงสัยบอสองุ่นมันใครจากไหน จริงๆบอสเคยมาเยี่ยมเอนทรี่ครั้งหนึ่งด้วยเม้นท์ที่ว่า..

ชัดมั้ยว่าพี่แกแม่ยกใคร

และโคลงบทสุดท้าย~ แด่ชาวรีบอร์นทุกคน ไม่จำกัดเฉพาะสายวายจ้า~(วายมาตั้งนาน)

   ตูข้าสมัครไซร้                  การ์ตูน
บ้าไม่หมดสิ้นสูญ                 อีกหนี้
รีรออย่างเทิดทูน                  ตอนต่อ ไปนา
บอร์นจิตอ่านหนุกผี้              อย่าข้ามสปอยส์

โดยเฉพาะตอนที่ 266 คลั่งซะจนแทบจะดิ้นพราดๆที่พื้น

คลั่งตั้งแต่หน้าเปิดเลยล่ะ..

เอาล่ะ ขอจบข่าวสำหรับวันนี้ องุ่น haha55 รายงานจ้า~

ปล. แล้วอาจจะดองบล๊อกอีกก็ได้...

edit @ 16 Nov 2009 18:40:44 by haha55